Sonra bir şenlik yapıldı. 1720 yılının 18 Eylül Çarşamba gününde. İstanbul’un bitki örtüsü ve yüzyılı başkaydı.
Mavi gökyüzünü, canı cebinde cambazı ve çadırlarını, 2835 güvercini ve 80 müzisyeni Ok Meydanına kurup bir öğle uykusuna uzandılar. Uyandıklarında cambaz canıyla oynuyor, balıklar gökyüzünde yüzüyor, gemi gecede yürüyordu.
Bir hilalin ve onu kuşatan milyonlarca yıldızın gökyüzünde belirdiği 15 gün 15 gece boyunca bir renk dolaştı ortalıkta ve hepsi o rengin içine saklandılar. Sonra şenlik bitti ve Osmanlının insanları çadırlarını toplayıp evlerine döndüler.